اجزای گوشی پزشکی - نبض هوشمند سلامت
مقالات عمومی

اجزای گوشی پزشکی

در ابتدای این مقاله میخواهیم که کمی دقیق تر اجزای یک گوشی پزشکی را بشناسیم و طرز کار علمی آن را درک کنیم. همواره شناخت اجزای هر وسیله، دید بهتری به ما خواهد داد.

فهرست مطالب

بدنه گوشی پزشکی

قبل از شروع به بررسی اجزای گوشی پزشکی، باید جنس بدنه آن را بدانیم. عموم گوشی های پزشکی از جنس آلومینیوم ساخته میشوند اما چون یکی از مسائل مهم برای شنیدن خوب صدا، خوب چسبیدن گوشی به بدن بیمار است، از استیل بخاطر داشتن وزن بیشتر و چسبندگی بهتر نیز استفاده می‌شود. (استفاده از استیل در بدنه گوشی پزشکی بسیار متداول است)

اجزای گوشی پزشکی شامل 3 بخش اصلی میشود:

  1. سر گوشی (دیافراگم و بل)
  2. تیوب (ریموت دیجیتال مربوط به گوشی‌ های دیجیتال است که مورد بحث ما نیست)
  3. گوشی (گوشی و هدست)

 اجزای گوشی پزشکی، دیافراگم گوشی پزشکی - نبض هوشمند سلامت

اجزای گوشی پزشکی: سر گوشی

اولین بخش گوشی پزشکی که روی بدن قرار میگیرد(و به شکل زنگوله است) و لرزش و ارتعاشات بدن را به صوت تبدیل کرده و آن را تقویت نیز می‌کند، دیافراگم است و بخش اصلی آن "پرده دیافراگم" است. دیافراگم بطور معمول از جنس پلی اتیلن ساخته می شود، مخصوص صداهای زیر (فرکانس بالا) است و برای دریافت صدا باید آن را خوب به بدن فشار دهید. بخش پشت دیافراگم که فاقد پرده است را "بل" میگویند، که توانایی دریافت صداهای بم‌تر(مناسب برای کودکان) را دارد. این قسمت به شکل مخروط است و هرچه عمق بیشتری داشته باشد توانایی دریافت صدای بهتری را دارد. برای دریافت صدا از این قسمت، برعکس دیافراگم عمل کرده و نباید آن را خیلی به بدن فشار دهید.

اجزای گوشی پزشکی: تیوب

صوت دریافت شده از دیافراگم یا بل، از داخل لوله‌ های پلاستیکی مخصوصی که کارشان انتقال صوت با کمترین اتلاف انرژی است، عبور میکنند؛ این لوله‌ها نباید خیلی نازک باشند زیرا در این صورت باعث از دست رفتن صداهای با فرکانس کم می شوند. لوله‌ های با اندازه مناسب، نویزها را کاهش می‌دهند و صدای داخلی را با کمترین اتلاف منتقل می کنند. به همین علت PVC مناسب‌ ترین جنس برای این کار است. طول این لوله چیزی بین 45 تا 68 سانتی متر است. نکته قابل توجه در این بخش این است که طول لوله‌ ها در این گوشی‌ ها نمیتواند از حد مشخصی (با توجه به نوع گوشی پزشکی) بیشتر باشد.

اجزای گوشی پزشکی: گوشی

در آخر این صدا، به بخش انتهایی که به آن "گوشی" می‌گویند، وارد شده و به گوش می‌رسد، و پزشک با شنیدن این صدا تشخیص خود را اعلام میکند. لازم به ذکر است که باید از لاستیک نرم برای بخشی که وارد گوش می‌شود استفاده کرد و فلز و لاستیک‌های سخت به هیچ عنوان مناسب این بخش نیستند. نکته مهم در این بخش، چفت شدن دقیق قسمت لاستیکی در گوش است. همچنین سایز مناسب برای سر گوشی‌ ها بین 25 تا 35 میلی متر و با توجه به سن کاربر متفاوت است.

پرده دیافراگم به علت حساسیتی که به لرزش‌های مختلف دارد، میتواند برای دریافت صدای بخش دیگر بدن نیز به کار رود. همچنین به علت اهمیتی که بخش دیافراگم گوشی‌ های پزشکی دارد، در هنگام خرید حتما دقت کنید که پرده دیافراگم کاملا محکم در جای خود باشد و تکان تکان نخورد، در غیر اینصورت برای شنیدن صدا با مشکل روبرو خواهید شد. یکی از دلایل اصلی و رایج خرابی گوشی ها هنگام افتادن از دست پزشک، دفرمه شدن بخش فلزی دیافراگم است که خود موجب دفرمه شدن پرده دیافراگم می شود.

فراموش نکنیم که هر وسیله ای بعد از استفاده طولانی مدت احتیاج به تمیزکاری دارد، توجه کنید که هرگز این وسیله را در آب یا هر ماده دیگری غوطه‌ور نکنید. برای تمیز کردن آن میتوانید از الکل یا آب و صابون به همراه یک پارچه استفاده کنید.

در این مقاله از نظر فیزیکی و ساختاری اجزای گوشی پزشکی را بیشتر شناختیم، در مطلب بعدی به سراغ معیارهای انتخاب یک گوشی پزشکی خوب میرویم.

 

منبع: نبض (نبض هوشمند سلامت)

نظرات کاربران

دیدگاه خود را درباره این پست بنویسید:
برای ثبت دیدگاه، ورود به سایت الزامی است. حساب کاربری ندارید؟ ثبت نام کنید.